Guus Urlings: Eigenlijk ben ik geen prater. Ik ben een schrijver. Ik houd van het spelen met woorden, schuiven, schikken, herschikken tot ze precies de weg wijzen die ik in wil slaan. Al pratende ben ik veel minder koersvast. Dan laveer ik van links naar rechts door de onderwerpen die in de loop der jaren in mijn hoofd zijn opgeslagen. Dan word ik voortdurend afgeleid door wat ik langs de kant van de weg zie liggen, door zijpaden die er aanlokkelijk uitzien, door bankjes die uitnodigen om even te gaan zitten en van het landschap te genieten. Ik arriveer uiteindelijk wel waar ik wezen wil, maar het duurt allemaal wat langer. Daarom schrijf ik om de kost te verdienen, en praat ik vooral voor de gexzelligheid.

Waarover het gaat?

Over taal. Over identiteit. Over natuur en landschap. Over carnaval en vlaai. Over alles wat Limburg tot Limburg en de Limburgers tot Limburgers maakt. Over dingen die dan op zich genomen misschien niet typisch Limburgs zijn, maar bij elkaar opgeteld precies laten zien wat typisch Limburgs is. Over de vraag waarom de een beweert dat Limburg eigenlijk helemaal niet bestaat, terwijl de ander stug volhoudt dat het er wel degelijk is. Over de zachte G, over chauvinisme, over Limburgers die hun afkomst verloochenen om met hun hoofd op de nationale televisie te kunnen komen. Over de korenwolf en de hazelmuis, over de vlier en flierefluiters, over de das die gaten graaft in mijn achtertuin. Over de klankrijkdom van het Kerkraads en het cliché dat de rest van Limburg die taal niet kan verstaan. Over de vraag waarom Maastrichtenaren geen buuttekampioen kunnen worden. Kortom: zo’n beetje over alles wat me te binnen schiet en voor de voeten loopt. En waar het uiteindelijk heen gaat, dat zien we tijdens de rit wel.

U bent van harte welkom op 13 oktober in zaal D’m Bongerd. Niet leden betalen 4,00 euro entree.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met een sterretje zijn vereist *

Velden wissenVerzenden