In Dagblad De Limburg van 23 maart 2026 schrijft Hans Goossens over Apotheker Mathilde Haan uit Roermond. Zij was het eerste vrouwelijke raadslid. Vrouwen mochten toen nog niet zelf stemmen, maar konden sinds 1917 wel door mannelijke kiezers verkozen worden. Tegelen had ook een primeur. In 1941 werd Mia Duynstee-van Basten Batenburg het eerste vrouwelijke raadslid in Batavia en Nederlands-Indië. Theo Laumans schreef hierover in zijn boek “Oorlogservaringen” uit 2003. Ons lid Sjeng Ewalds maakte een overzicht. 

Basten Batenburg Duynstee Paspoort Indië – Oud Indisch Paspoortarchief

Mia Duynstee-van Basten Batenburg werd geboren in Tegelen op 12-02-1900. Zij was een van de dochters van de burgemeester Carel van Basten Batenburg. Na haar opleiding tot docente voedingsleer en maatschappelijk werkster werd zij directrice van de RK Industrie en Huishoudschool te Utrecht van 1924 tot 1929. In Utrecht leerde ze tijdens zijn verlof Theo Duynstee kennen, die als referendaris op het hoofdkantoor van de Volksgezondheidsdienst in Batavia werkte. Hij was in Roermond geboren op 27-8-1895.

Indie Theo Duynstee pasfoto – uit boek Theo Laumans

Zij trouwde op 22 augustus 1929 met de handschoen en vertrok naar Nederlands-Indië. Hier was zij zeer actief op allerlei maatschappelijke terreinen. Zij was ook politiek actief. In 1938 stond zij al vierde op de kieslijst van de I.K.P. maar kwam ze nog niet in de raad. In 1941 kwam zij als eerste vrouw in de gemeenteraad van Batavia voor de Indische Katholieke Partij (I.K.P.) In de tweede wereldoorlog kwam zij terecht in een Japans vrouwen- en kinderkamp (Kramat en Tjideng) die in Batavia gelegen waren. Ook haar man Theo Duynstee kwam in een Japans kamp terecht. In september 1944 werd een groep van 6500 dwangarbeiders op Java ingeladen op het Japanse vrachtschip de Junyo Maru. Het doel van om naar de westkust van Sumatra te varen om mee te werken aan de aanleg van de Pakan-Baroe spoorweg. Op 18 september werd de boot getorpedeerd en lieten 5500 gevangenen het leven. Theo Duynstee kwam hierbij om het leven.

Mia keerde na de bevrijding, weliswaar ziek, terug naar Nederland naar haar jongere zuster in Sittard. Nadat zij was opgeknapt werd ze tussen 1948 en 1952 regelmatig door het Ministerie van Sociale Zaken naar Djakarta uitgezonden als Ambtenaar Hoofdafdeling Verzorging belangen vrouwelijke werkkrachten en (hulp)organisaties. Na terugkeer in Nederland was zij van 1955 tot 1965 docente Maatschappijleer en adjunct directrice aan de RK Huishoud- en Industrieschool te Heerlen.  Zij overleed op 21 januari 1995 in Sittard. Zij ligt begraven in het familiegraf aan de Kerkhoflaan in Tegelen.
Een bijzondere vrouw.

 

Familiegraf – foto Sjeng Ewalds

Bronnen:

  • Theo Laumans Boek : Oorlogservaringen”uit 2003 blz. 16-17
  • Sociaal Historisch Centrum Maastricht (SHCL)  Inleiding op Archief familie van Basten Batenburg. (Onderdeel Mia van Basten Batenburg 27 dozen)
  • Delpher – historische kranten
  • Portretfoto uit Oud Indisch Paspoortarchief
  • Portetfoto Theo Duynstee uit boek Theo Laumans
  • Foto graf, eigen archief